DROZD RUDOBRZUChY - SABIÁ-LARANJEIRA. 

Turdus rufiventris  

Drozd rudobrzuchy jest uważany za jednego z ptasich symboli Brazylii i stanu São Paulo, zajmując ważne miejsce w brazylijskiej wyobraźni i pojawiając się w różnych formach sztuki i kultury. To ptak, który zachwyca pięknym upierzeniem i melodyjnym śpiewem przypominającym dźwięk fletu. Wielu poetów wspomina o nim jako o ptaku, który śpiewa o miłości i wiośnie. 

Drozd rudobrzuchy to ptak średniej wielkości, o długości od 20 do 25 cm, brązowawym upierzeniu, które wyróżnia rdzawoczerwony, lekko pomarańczowy brzuch, i ciemnożółtym dziobie. Żywi się głównie owadami, larwami, dżdżownicami i owocami. 

Dobrze przystosowuje się do środowisk zmienionych przez człowieka, zarówno na wsi, jak i w mieście. Często spotyka się go na skrajach lasów, w parkach, na podwórkach i na zadrzewionych terenach miejskich. Żyje samotnie lub w parach, podskakując po ziemi. Gniazduje od września do stycznia, zazwyczaj w krzewach, gęsto ulistnionych drzewach lub na krawędziach dachów. 

Drozd rudobrzuchy występuje od Maranhão po Rio Grande do Sul i jest najbardziej znanym drozdem na południowym wschodzie kraju. Zimą migruje do cieplejszych regionów; spotyka się go również w Boliwii, Paragwaju, Argentynie i Urugwaju.